Zondag 01.55 uur

Eindelijk thuis.

Wachten

wachten
verbondenheid
relatie
wachten
huilen
tranen
lachen
wachten
pannenkoeken
oliebollen
vuurwerk
wachten
gesprekken
kletsen
herinneringen
wachten
rummikub
tuc-jes
champagne
erwtensoep
wachten
dankbaarheid
genade
zingen
een nieuw jaar
nog steeds wachten
nog uren?
nog dagen?
verwachten

Loof de Heer, want Hij is goed
eeuwig duurt Zijn trouw (ps.118:29)

Lieve vrienden,

het is vandaag de 30e december en we zijn met de hele familie bij elkaar om afscheid te nemen van mijn lieve man, onze geweldige vader en onze super opa.

De laatste luchtweg infectie is Rolf teveel geworden. Hij wordt in slaap en rustig gehouden met medicijnen. Dit betekent ook dat het hier gaat eindigen. Of eigenlijk is dit wat pa bedoelt met "het gaat de goede kant op". Onze vader gaat zijn Vader ontmoeten. Dat is zijn grootste verlangen geweest en we mogen er kracht uit putten. God is goed.

We hebben heerlijke kerstdagen gehad. Echt genoten van de aandacht die we kregen van de kinderen en kleinkinderen. De kerstviering in het hospice (waar Loïs prachtig gezongen heeft en Rebekka mooi gedanst heeft) was prachtig. Het eten was heerlijk.

Maandagochtend werd Rolf wakker met een luchtweginfectie. Dit gaf een dip van formaat. Inmiddels is er gestart met een antibiotica kuur. En heeft Jacqueline maandagnacht gelogeerd in het hospice.
Rolf is warrig en slaapt veel door morfine.
Toch blijft hij moed houden en zich richten op wat de toekomst hem brengt!

" Laat mij niet mijn lot beslissen;
zo ik mocht, ik durfde niet.
Ach, hoe zou ik mij vergissen,
als Gij mij de keuze liet!
Wil mij als een kind behandelen,
dat alleen de weg niet vindt:
neem mijn hand in uwe handen
en geleid mij als een kind."

hartelijke groeten,
Rolf en Jacqueline

Lieve mensen,

Bedankt voor alle lieve, leuke reacties en kaarten voor de verjaardag.

Het was een fijne dag, met een verrassing! Om 4 uur werd Pa opgehaald met de ambulance van Stichting Ambulancewens om vervolgens een ritje te maken door Arnhem. Met als adembenemend "hoogte"punt de bovenste verdieping van het WTC met daarbij een prachtig uitzicht over de stad. Verder is er een rondje om de kerk gereden en tenslotte hebben we over de binnenplaats van het politiebureau aan de Beekstraat gereden. Daarna was de piep goed leeg en was het weer Hospicewaarts. Het was een groot succes.

De dagen erna gingen wonder boven wonder goed. Helaas was het vandaag een mindere dag. 's Middags werd Pa koortsig en benauwd. Waarschijnlijk weer een luchtweginfectie. Er is weer een antibiotica shot gegeven en een rustgevertje. Pa is nu rustig en een beetje in de war. Ma blijft een nachtje logeren in het Hospice.

De hartelijke groeten en Gods zegen voor nu en de toekomst,

Rolf en Jacqueline.

Margriet. 

Lieve vrienden, familie en belangstellenden,

Nadat we anderhalve maand geleden ongeveer hoorden dat Ma een hersenziekte onder de leden heeft hebben we nu een up-date van de Geriater gehad. Helaas is er nog geen diagnose gesteld. Er moeten eerst nog verdere onderzoeken gedaan worden. Ze kunnen niet goed vaststellen wat er precies aan de hand is. Vandaar dat er eerst een neuro-psychologisch onderzoek en een PET-scan zal plaatsvinden. Hopelijk komt er dan een difinitieve diagnose zodat we daarmee aan de slag kunnen. Hoewel er waadchijnlijk geen medicijnen zullen zijn, kunnen we hopelijk wel iets meer zeggen over het verloop en hoe we er het beste mee om kunnen gaan als familie en vrienden.

Op zich gaat het met Ma wel goed. Naar omstandigheden zoals ik er dan altijd maar bij zeg. De ergste depressiviteit is weg en dat geeft meer rust.

Pa heeft een paar slechte dagen achter de rug, met veel miselijkheid en beroerd zijn, maar dat is nu wel weer wat opgeknapt. Ma die gaat nu wel op sommige dagen wat langer naar het Hospice toe. Dat vinden beide erg fijn en er staat een inklapbed op de kamer van Pa zodat ze eventueel even kan gaan liggen. 

En wie had dat geadcht…. morgen viert Rolf zijn verjaardag… dus:

Rolf Meijerink

Rosendaalselaan 20

6891 DD Rozendaal

Hartelijke groeten,

Margriet

Lieve mensen,

In het Hospice gaat het redelijk. De ene dag is beter als de andere dag. Dingen zoals: een ritje met bed en al naar de hal om de weekopening te volgen kosten veel energie. Helaas zijn door het liggen ook beide oren minder gaan functioneren. Dit zorgt ook voor extra vermoeidheid wanneer Pa ingespannen moet liggen luisteren. Er is helaas niks aan te doen. Gelukkig kan Pa nog wel naar de bijbel en zijn boeken luisteren met een vernuftig apparaat. Ook een muziekje luisteren gaat prima op dat ding.

Ma heeft weer een bezoekje aan de Geriater gebracht die vertelde dat er toch een hersenziekte aan de vergeetachtigheid ten grondslag ligt. In het ziekehuis weten ze nog niet om welke ziekte het gaat, dus kunnen ze ook nog niks zeggen over de vooruitzichten. Eind oktober hebben we weer een afspraak met de geriater, dan horen we en jullie meer. We waren best een beetje geschrokken van dit bericht, aangezien we dachten dat er ook veel door stress en depressie werd veroorzaakt, maar nu blijkt er dus toch mee aan de hand. Thuis gaat het overigens best goed nu met de thuiszorg en de ondersteunende medicijnen. Ma vindt het wel naar om alleen te zijn en kan soms in paniek raken van kleine ongeregeldheden. Als familie proberen we dicht om haar heen staan.  

Dan rest mij nu nog het volgende over te brengen namens Pa en Ma:

lied 293 vrs 2

"Heer, ik wil uw liefde loven,

Al begrijpt mijn ziel u niet.

Zalig hij, die durft geloven,

ook wanneer het oog niet ziet.

Schijnen mij uw wegen duister,

zie, ik vraag u niet: waarom?

Eenmaal zie ik al uw luister,

als ik in de hemel kom!"  

Een lieve groet en dank voor alle fijne reacties die wij van jullie mogen ontvangen!

Rolf en Jacqueline Meijerink

Margriet

Even weer bijpraten:
De situatie is nog steeds dezelfde dat ma in Rijnstate verblijft en pa in het hospice. Na gesprekken met de maatschappelijkwerkster van het ziekenhuis is er besloten dat mama naar huis gaat zodra de zorg thuis goed geregeld is. Dat betekent dat zij zoveel mogelijk hulp zal gaan krijgen als nodig is. Mama wil erg graag naar huis. Best een spannende actie om haar naar huis te laten gaan. Inmiddels is begonnen om de medicijnen af te bouwen wat haar onrustig maakt.
Met pa gaat het de laatste dagen minder goed. Zelf blijft hij volhouden dat hij de goede kant op gaat. Bij het wakker worden 's ochtends voelt hij zich vaak benauwd en soms misselijk. Vanochtend was hij lichtelijk in paniek en wilde graag mama bij zich hebben. Gijs en Margriet hebben ma toen gebracht en ze hebben een tijdje met elkaar doorgebracht. In de loop van de dag ging het wel weer iets beter.
We lazen psalm 145: "Hij vervult het verlangen van wie hem eren, hij hoort hun klacht en komt te hulp. De HEER waakt over wie hem liefhebben."

God is trouw en in dat vertrouwen gaan we verder richting de 4e verdieping. (zie preek ds.J.de Haan van vanmiddag)

Namens pa en ma de hartelijke groeten en dank voor alle lieve kaartjes!

Karin Meijerink

Even weer bijpraten over het verblijf in de Hospice van pappa en het ziekenhuis verblijf van mamma.
Met pa gaat het naar omstandigheden goed. Er is alle rust in Rozenheuvel en een héél goede verzorging door al het personeel daar. Ook goede tips over hoe de energie te sparen en te verdelen, dus dat is allemaal erg prettig. (Toen we gisteravond rond 20.00 uur binnenkwamen zat pa aan tafel, achter de laptop.) Er is sinds afgelopen week een dongel aan de laptop gekoppeld en het is te hopen dat de internet verbinding nu ook wat soepeler zal gaan verlopen.

Mamma ligt nog steeds in Rijnstate en er is niet veel verandering met anderhalve week geleden toen ze werd opgenomen. Sinds dinsdag ligt ze op de afdeling geriatrie en we hopen dat ze daar wel op de goede plek is om uit te zoeken wat er nu allemaal aan de hand is.
A.s. dinsdag is er een gesprek met 2 artsen, dan hopen we meer te horen.
Dit wordt weer vervolgd dus……
Namens paps en mams de hartelijke groeten en dank voor de vele blijken van medeleven, dat wordt zeer gewaardeerd !! Ook door ons, als kinderen.

Namens al deze mensen een hartelijke groet.
Gerdi